Bu yürek yangınıma, en derin nefessin sen,
Ömrümün suskun kalan, en son cümlesisin sen.
Ferhat bile bu aşkla, delmedi o dağları;
Dağları diz çöktüren, çelik iradesin sen.
Bahtımın gecesinde, kutup yıldızım oldun;
Küllerimden doğduğum, o tek mucizesin sen.
Yusuf'a Züleyha da, bu denli yanmamıştı;
Aşk adına yazılmış, kadim efsanesin sen.
Ne vuslat teselliydi, ne ayrılık susturdu;
Dilimde her şafakta, yepyeni hecesin sen.
Şairler mısralarda, ömür boyu aradı;
Hiç bulamadıkları, eşsiz kafiyesin sen.
Varsın kader üstüme, bin fırtına savursun;
Benim için cennetin, ilk penceresisin sen.
Aramıza ölüm de, perde çekemez asla;
Ruhumun secdesinde, değişmez kıblesin sen.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!