Sen gülünce III. Şiiri - Yusufcan Köksal

Yusufcan Köksal
11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sen gülünce III.

anlamını bilmeden,
dinlemeden söylediğim şarkılar gibisin,
bestecisi, söz yazarı hepsi belirsiz
anlayacağın, anlatılmaz bir melodisin.
ne sesim güzel ne ezberim kuvvetli
ama tutamıyorum şakıyorum işte
sen gülünce,

son yürüyüşüm bu Ankara sokaklarında
son üşüyüşüm kışının soğuğunda
elini tutup da ısınmak vardı ama
korkarım yaklaşamamki yanına
sen gülünce,

titrer mi nefesim çeksem seni bir nefeste,
bilmem geçer mi hevesim o anın salisesinde,
ama takılma ihtimalin yok mu içimde
sen gülünce...

Aralık 2002

Yusufcan Köksal
Kayıt Tarihi : 26.12.2002 14:03:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!