sen çöl ortasında kalan yalnızlığımsın
ben kalabalığa düşen görmediğin yüz
sen gerçeğimde büyüyen yalanlarımsın
ben mevsimsiz baharında unuttuğun güz
ne yapsan ne etsen de ah! çare bulunmaz
lal olmuş dili bülbülün gülü ömürsüz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta