Trenler durmaz bizim buradaki durakta,
Bineceğin istasyon buradan biraz uzakta,
Gideceksin, bizleri sana hasret bırakıp ta,
Çaresi bulunamadı, bu özlemin modern tıpta.
Bindin tren, buralardan ağır ağır giderken,
Merakla camdan etrafı seyrederken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




özlem bu kadar iyi anlatılabilir.
özlem yaşanısılara duyulan
tebrikler ustad
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta