Sen Giderken Şiiri - Veysel Sari

Gittiğin yollarda hala seni arar gözlerim,
Dilimde mühürlendi sana dair o son sözlerim.
Yastığımın kıvrımında hapsolup kaldı o eşsiz kokun,
Ruhuma dokunur hala o en son dokunuşun.
Hangi rüzgar esse nefesini bana getirir sanırım,
Ben bu evde sadece senin hatıranla yanarım.

İçimde soldu artık o masum beyaz güller,
Sustu sana şarkı söyleyen o şen diller.
Gözlerini ararım her gece o karanlık gökte,
Yalnızlık bir zehir gibi birikir bu yürekte.
Sen gittin ya buralardan mevsimler bile küstü,
Üzerime sanki simsiyah bir ölü toprağı düştü.

Adını sayıkladıkça odalar inan bana dar geliyor,
Hasretin bir bıçak gibi kalbimi hergün deliyor.
Kırık bir ayna gibi parçalandı bütün dünyam,
Senden geriye kalan sadece o yarım rüyam.
Sesin yankılanır boş duvarlarda her bir köşede,
Artık huzur kalmadı içtiğim o dertli şişede.

Sen giderken aslında koca bir ömrü götürdün,
İçimdeki o son yanan ateşi de söndürdün.
Biliyorum artık bu yolun dönüşü asla olmayacak,
Senin yerin bende hep bir boşluk kalacak.
Sadece bir veda değil koca bir yıkımsın,
Sen benim bu hayatta en ağır hıçkırığımsın.