Sen Gibi Şiiri - Selami Aydemir 2

Bir şiir yazarım sen gibi,
dağınık,
rüzgâra karşı,
cebinde birkaç yarım cümle,
avuçlarında unutulmuş yollar.

Kelimeler düşer avuçlarıma,
toprak kokar,
deniz köpürür içinde.
Bir dağın yamacında
çoban ateşi yanar ansızın,
uzaklarda bir martı
geceye adını bırakır.

Bir mısrada gökyüzünün maviliği,
bir diğerinde bulutların yükü hafifler.
Yağmur,
kırgınlığını unutur belki,
düşerken pencereme.

Gözlerin kadar derin bir gecede
uyumayan şehirler geçer dizelerden.
Sokak lambaları titrer,
bir tren uzaklardan seslenir,
ve bütün yollar
sana çıkıyormuş gibi
uzar karanlığın içinde.

Bir şiir yazarım sen gibi
sınır tanımaz,
yolu sorulmaz.
Bir kıyıdan kalkıp
başka bir kıyıya varır,
haritalara sığmadan.

Bazen bir çocuk gülüşü olur,
pazar yerinde ansızın duyulan
bazen bir annenin
pencerede bekleyen gölgesi.

Bazen de
hiçbir şey söylemez.

Çünkü bazı sevgiler
kelimeden önce başlar,
bazı özlemler
sessizlikte büyür.

Rüzgârın okşadığı harfler kalır hatırda
silinmiş bir duvar yazısı gibi,
eski bir şarkının
dudakta kalan nakaratı gibi.

Ben seni yazdıkça
şiir kendini bulur,
ben sustukça
sen çoğalırsın içimde.

Bir gün bütün kelimeler tükenirse
bir bu dize kalır geriye

Bir şiir yazarım sen gibi
özgür,
yarım,
ve hiçbir yere sığmayan.

24 Kasım 2025
Gezin/Elazığ