Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İyi hoş,
Hani "düşünse ne yazar?"
Düşünmeyi unuttuk nasılsa,
Hakkı hukuku,
İnsanlığı,
Paylaşmayı,
Selamlaşmayı nasıl unuttuk ise.....
Demem o ki, unutanlar unutulur kesin!
Tebrikler Adnan Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta