Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Evrene sığmayıp ey gönlüme tahtlar kuran
Açıp da kollarını sarmak zor sanıyorsun
Bir yürek evren kadar büyük aldanıyorsun
Ak kara ne fark eder nurludur adem tenim
Noksansız yaratılan ben dünyaya benzerim
Denizdir kaynar kanım ırmaktır damarlarım
Sağ yanım Çanakkale Sakaryadır sol yanım
Rüzgarın özü benden almaya gör bir nefes
Fırtınayı boş sanma haksız giden her nefes
Bir omuzda cennetim bir omuzda cehennem
Ben dünyaya benzerim dünya sana halifem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!