Aciz kalmıştı Güneş karanlığı silmekten
Cehalet uzaktı gerçekleri görüp bilmekten
Yorgun düşmüştü doğrular yanlışlara eğilmekten
Sen doğunca Güneşin göremediği karanlık kalmadı
Esfelesafilin olmuştu meydanda insanlık
Rotalar yanlış yönler kayıptı vicdanlar karanlık
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta