Dünya kötülerin olsun diye yaratılmadı be güzelim… Bir çocuğun gülüşü var hâlâ bir annenin duası, bir işçinin nasırlı avuçlarında ekmek kokusu… Sen de güzelsin işte, içinde taşıdığın dünya kadar. Bir insanın içi kararmışsa güneş ne yapsın? Bak, bir çiçek tut aklında sen… Mesela papatya olsun; inatçı, saf, biraz da yorgun. Ve bir tebessüm gezdir ruhunda, öyle her önüne gelene değil, umudu unutmuş olanlara… Çünkü bazen bir insanın yüzündeki küçücük bir gülümseme koskoca bir şehrin karanlığını söker alır. Hayat be kardeşim, bir bardak çay gibi… Soğutmadan paylaşacaksın. Ve dünya, ancak birbirinin içini ısıtanların omzunda güzel kalacak. Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 22:43:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!