Sarıp sakladım çocukluğumu yokluğunda
Sensiz büyümek gelmedi içimden
El ele tutuşup koşmak vardı oysa
Buğday ekili umut tarlalarında…
Ahh benim yüzü güneşten aydınlık
Saçları buğdaydan da sarı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta