tutup ağacın dalından
çekiştirdim aşkı
çocuk yüreğim umuda akıtır gözyaşlarını
..........sen beni sevdiğinde...."
uzaklaşmadan o his
esmeden rüzgar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




delirmeden tamamlamak lazım şiiri
zira; yazarken delirmek zanaatimiz
ömürden kuşlar uçurmak!
Ve delirmeden insanın kendine göçmesi...
Harikaydı Nebile Hanım.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
imkansız şey
hazır değilsen güneşi unutmak...
sorun sende değil
saçlarım boyunca dert varsa
eylül meselesi aşk....
aşkın en zor hali...çok beğendim nebile hanım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta