Sen bana sığındın, ben senle çoğaldım Şi ...

Doğan Durgun
22

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Bu rüzgar bir gün kesilir, en uzun savaşlar bile bitti zamanın yolculuğunda. Acılar gün gelir sağalır, eksik olan tamamlanır. Tamamlanmayan tek şey, keşke’lerimiz kalır. Keşke’lerimizin acısı dilimizi kanatır, geri dönülemeyecek, kafamızda yaratacağımız bir kurgunun ötesine geçemez. Öyle ya kurgu, gerçekle ilintisiz. Yoksun’luk, yoksulluktur, kaybolur insan gecenin içinde.

Bileklerime jilet vurmayı düşündüğüm zamanlardı (hatırlarsın, bir şiirimde de yazmıştım) . Vazgeçtiğim, yenilgiyi kabul ettiğim, gitmek istediğim zamanlardı… Uzatılmış bir eli kim tutmaz ki, sıkıca tuttum. Yaralıydım, kaçaktım, vurgundan kalanlarımla ortadaydım, eksilmiş, tamamlanmamıştım. Bir “orda olmayan adam”dım. Kimsenin bilmediği filmlere, kimsenin duymadığı şarkılara sığındık beraber. Sığındık ki, senden de kan akıyordu, yaralıydık yani.

Bir masaldı, içinde biz çocuk. Her masalın anlatıcısı, sözlerine bir son verir bir yerde, masal bitince, büyüdük. Yeni bir masalı, yeni filmleri, yeni kitapları, yeni şarkıları bekledik tekrar çocuk olmak için. Yağmur sonrası, öykülerimizi anlattık, yağmur da kesildi sonra. Utangaç bakışlarla anlatıyorduk bildiklerimizi, düşündüklerimizi, yangınlarımızı, şarabımızı utangaçça içiyorduk. Bilmediğin sokağın dilini duydukça, hayretler içinde kalıyordun, mahzundun, suskundun çoğu kez.

Kaçmıştık, farklı kentlerden gelip burada sıkışmıştık. Dingin bir zamanda, demiştin ki: “Sevmediğim, alışamadığım bu şehirde bir sana sığındım... ‘yalnızlığımı paylaştın’ dediğinde, bil ki sen de benim yalnızlığımı öksüzlüğümü paylaştın, sen bana iyi geldin.” Evet, tam da böyle bir şeydi, sen bana sığınmıştın, ben senle çoğalmıştım.

Tamamını Oku
  • Arzu
    Arzu 20.03.2008 - 23:38

    cok guzel yazmissiniz.Bence herkesin oyle bir kenti var....

    Cevap Yaz

Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta