Sirenler inletti soğuk sabahı,
Gökyüzü sırtlandı bu ağır ahı.
Rüzgâr bağrına bastı siyahı,
Gemiler ağladı, sen ağlamadın.
Süzüldü martının gözünden nemler,
Sustu o neşeyle dolan geceler.
Yasını tuttu hep eski kadehler,
Gemiler ağladı, sen ağlamadın.
Çözüldü palamar, çekildi demir,
Sanki bir cellattan geldi bu emir.
Karardı ufuklar, sustu bu şehir,
Gemiler ağladı, sen ağlamadın.
Baktım arkandan ben gözümde yaşla,
Uğurladım seni bükülmüş başla.
Yüreğin örülmüş meğerse taşla,
Gemiler ağladı, sen ağlamadın.
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 09:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!