Sen adamım
Avuçlarımdan sıkıca kavradın
Saçlarımı parmak uçlarınla okşadın
Kokladın hazan düşmüş tenimi, ruhumu öperken
İçime işlettin aşk özlemini, yüzüme gülerken
Gözyaşlarım senli ömür hayallerine çağladı o dem
Gülerken gamzelerine aktı ömrümün tüm pınarları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir eser ustam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta