Yanardın karanlığımda ay ışığım,
İçerdim hayalini tavşan kanı. Sen yokken de vardı zeytin gözlerin. Ellerin, sıcak ellerin şefkatle tutardı ellerimi. Sabah uyandığımda görürdüm ışığını. İçimi ısıtırdı bakan gözlerin. Sarardı varlığın ruhumu bütün. Yeniden doğardım ben sana tutkun. Yeniden aşık, hayatla barışık. Büyürdüm yeniden sen yokken senle. Bilirdim sen de benle. Mesafeler olsa da arada mille.
Bir sen var dünyada bir de ben senle.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta