Sen, güneşten sıcak, buzdağları kadar uzak bana.
Sen, kafdağındaki prenses, Leylam Bağdat’ ta.
Sen, içtiğim su, yediğim yemek, soluduğum hava.
Sen, dağda açan çiçek, kar gülü, koklanmamış papatya.
Sen, gelişlerim, gidişlerim.
Sen, ağlamam, gülmem, sevgim, aşkım, hasretim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta