Sen, düştükçe beni ayağa kaldıran,
Sen, tanrının eşsiz bir armağanısın.
Sen, sonsuz ışığını etrafa saçan,
Sen, yorgun yüreğimin mihrabısın.
Karanlık sokağa cömert gün ışığı,
Soğukluğuma o sıcacık nefesin,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta