dokunmak sonsuzluğun dudaklarına,
kaçırmak “yangın yerinden orkideler”i
yitip gitmek sonra gözlerinde,
bir “beyoğlu düşü”nde,
ve kapsama alanından çıkmak bütün hüzünlerin
öperek bütün “şarkılı dudakları”…
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta