dokunmak sonsuzluğun dudaklarına,
kaçırmak “yangın yerinden orkideler”i
yitip gitmek sonra gözlerinde,
bir “beyoğlu düşü”nde,
ve kapsama alanından çıkmak bütün hüzünlerin
öperek bütün “şarkılı dudakları”…
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta