Sen 2 Şiiri - Alperen Çakır

Ne hasret bekler.Uzak diyardan sürgünler getirdim.Kervanın içinde ölüm sevğilim.
Pazarlık mahşerde kaldı ,gök yarıldı yıldızlar yandı.Gözlerin ayın rengini değiştiriyor ;ay alev alıp sönüyor.
Karanlık uzanan bir yol gibi önüne seriliyor.
Tarihin en acımasız tekfurun önünde.
Kerpiç ufalanmış gözlerinde.
Bir seraba yankı eden gülüşlerin.
Erva ya o gidişlerin.
Karayel sarp burçları yıkıyor.
Ömür tükenip yıkılışlarını izliyor.
Dünya kaç bin yıl önce görmedi böyle bir girdabı.
Ufalandı söndü dünyanın sırları.
Şairlerin gül durakları varmış kapanan kapıları varmış.
Yıktın gönül tahtını.
Gül tomurcukları ektim arka bahçelere sevgi denen elemli garip sevgiliye.
Hangi hayalin kurbanıyız ikimizde.
Güvercin dilekçesi yazılmış surlarında.
Kanatların sarmaz mı bu yalnızlık tahtında.
Adını saklayan bir tahtım.
Adına gölge varlığım.