Mehtap yüzün parlıyor, nargilemin dumanında.
Onun için, içiyorum.
Her melodi ismin senin, kavalımın notasında.
Onun için çalıyorum.
Satrancın şah matında cazibeni oynuyorum.
Nargilem, kavalım ve sen, birde yüzümdeki çizgiler.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Dörtlü yaşam biçimi çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta