Semih Çorbacı Şiirleri

10

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

17 Temmuz 2014'teki ilk şiirimden beri şiir ve düzyazı yazmaktayım. Halihazırda öğrenciyim ve üniversite sınavlarına hazırlanmaktayım.
Af buyurun henüz çok genç olduğum için bu kadar yazmak kabil oldu.

Semih Çorbacı

Düşkünüm ben, düşmüşüm ben
Bir kadın, tutmalı zayıf elimden
Kaldırmalı bu fena hâlimden
O davetkâr ve kıvrak elleriyle
Sesi kulağımda terennüm ederken
Sevdaya dair sözler eklemeli araya

Devamını Oku
Semih Çorbacı

'An'ların anîce 'anı' diye anımsanması...
Anıların anıtlarla donup kaskatılaşması...
Anıtların kanıtlara dönüşümü...
Kanıtlar da Anka kuşunun kanatları...
Bir kanadında bir kanı
Diğer kanadında kendi kanı

Devamını Oku
Semih Çorbacı

Islanıyorum zerre zerre
Üstüme yağan yemyeşil damlalar
Yeşerdi tohumlar evre evre
Ne kahverengi fırtınalar durdurabilir
Ne de kapkara umutlar
İçimde doğacak ahenge gebe aklım

Devamını Oku
Semih Çorbacı

O ses: ince ve hırıltılı bir soluk
Yüzüm daha bir ölgün ve soluk
Bir şeyler akıyor içimden oluk oluk
Kan mı? Hayır,büsbütün mutluluk!

Nedir alıp giden rüzgârdan beklediğin

Devamını Oku
Semih Çorbacı

Geceye bıraktım kendimi
El çektim karmaşadan
Kestim dilimi kıstım sesimi
Aklımda hayaller,durmadan

Bir âna hapsettim kendimi

Devamını Oku
Semih Çorbacı

Her uyanış yeniden bir doğum
Hayat tekâmülünün yeni bir evresi
Asıl pembe bulutları görmek gerek
Elbet fecir tiyatrosunun perdeleri açılır
Bir güneş doğar hayat sahnesine

Devamını Oku
Semih Çorbacı

İnsan,güç bela kurtardı gününü
Yorgun,argın ama hâlâ saygın
Bilmedi öbür günü ya da dünü
Dolaştı durdu etrafta yarı baygın

Duyguları sopsolgun,hayatı kupkuru

Devamını Oku
Semih Çorbacı

İçimde yükselen,sessiz bir çığlık
Kokusuz bir duman
Soluk ve kesik görüntüler
Aklım yeraltı metrosunun iki durağı arası gibi
Birkaç lamba yeni yeni aydınlatıyor ufkumu
Kendimi keşfettikçe bir bir beliriyor Lambalar,insanlar,duraklar

Devamını Oku