Bir sabah kahvaltısı, bir cumartesi,
Geçiyorum kapı aralığından, bir bülbül sesi.
Zaman akar geçer, saat durmuş vaziyette,
Akıl ve gönül de burda, seninle elbette.
Halini soramıyorum, tuğlalar birikti,
Ayaklarım da taşımıyor artık kendimi.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta