?"Sözü dizelere, duyguyu zamana bırakan bir kalem."
Dağlar uzakta değil;
insanın içinde biriktirdiği kadar yakın.
Ekim 2026
Ne istediğimi biliyordum aslında,
yalnızca zamanı bekliyordum.
Bir yanım yola çıkmak isterken,
bir yanım anneliğimde kaldı.
Hayatımı ertelemedim aslında,
Bir gölge süzülür denizin üzerinden,
Zamanın unuttuğu bir sızıya evrilir bakışlarım.
Akşamın kıyısında güneş sönerken,
İçimde eski bir ışık yanar.
Gece iner usulca denize,
Sessiz bir gecede başlar korkular,
En derin sevgiye ihanet sızar.
Masum bir özlemle büyürken aşklar,
Ayrılık, cesaretsiz hükmünü yazar.
Sonsuz bir gökyüzü şahitti bu derin aşka;
En güzel sabahlar doğardı seninle benim rüyama.
Mevsimler boyu sürer içimde bu sevda;
Anılarda yaşar sadece, dokunulmaz bir muamma.
Güneşle başlardı o koca şehir,
Söndü tüm ışıklar, çöktü bak gece.
Dolunay gökyüzünde sanki bir zehir,
İçimde can bulur hasret gizlice.
Yine seninle uyandım bu sabah ömrüm,
Gözlerimde kalan son rüyanın iziyle.
İçimde esmer bir umut, dilimde hafif bir ah,
Sanki her şey bıraktığın gibi seninle.
Dağlara yaslandı şimdi yüreğim,
Yükseklerde kaldı sessiz dileğim.
Hasretin içimde büyürken ömrüm,
Bir yarım burada, bir yarım sensin.
Eylül 2026
İçimde ne kadar çok şey sustuysa,
o kadar uzuyor yürüdüğüm yollar.
6 Ekim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!