Güneşle başlardı o koca şehir,
Söndü tüm ışıklar, çöktü bak gece.
Dolunay gökyüzünde sanki bir zehir,
İçimde can bulur hasret gizlice.
Bitmeyen bir yoldur bu kör uzaklık,
Her adım bir hasret, her anı sabır.
Sevgiyle başlayan o saf ortaklık,
Bir hain yalanla öldü bu gece.
Ben senin o temiz kalbine kandım,
Vurunca ihanet, dertle uyandım.
O yalan gözlere nasıl aldandım,
Sadece tertemiz sevgime yandım.
Kayıt Tarihi : 27.08.2026 07:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
O gece ölen sadece bir ilişki değildi; insanın kendi inancına duyduğu masumiyetti.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!