Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Bazı yollar sessizce dönüyor içimde.
Adımlarımı duymazsın, ama izleri kalıyor.
Bazen kayboluyorum,
bazen kendimi buluyorum bir gölgeyle konuşurken.
Kimse görmüyor, kimse bilmiyor;
ama bir ışık var, hep orada,
sadece bana göz kırpıyor.
Sözcükler yetmiyor,
sırları taşımak için sessizlik yeterli.
Ve ben hâlâ buradayım,
belki başkaları fark etmeden,
belki kendi çözüm bekleyen labirentimde.
