beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Bazı yollar sessizce dönüyor içimde.
Adımlarımı duymazsın, ama izleri kalıyor.
Bazen kayboluyorum,
bazen kendimi buluyorum bir gölgeyle konuşurken.
Kimse görmüyor, kimse bilmiyor;
ama bir ışık var, hep orada,
sadece bana göz kırpıyor.
Sözcükler yetmiyor,
sırları taşımak için sessizlik yeterli.
Ve ben hâlâ buradayım,
belki başkaları fark etmeden,
belki kendi çözüm bekleyen labirentimde.
