Bazı yollar sessizce dönüyor içimde.
Adımlarımı duymazsın, ama izleri kalıyor.
Bazen kayboluyorum,
bazen kendimi buluyorum bir gölgeyle konuşurken.
Kimse görmüyor, kimse bilmiyor;
ama bir ışık var, hep orada,
sadece bana göz kırpıyor.
Sözcükler yetmiyor,
sırları taşımak için sessizlik yeterli.
Ve ben hâlâ buradayım,
belki başkaları fark etmeden,
belki kendi çözüm bekleyen labirentimde.
