Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Bazı yollar sessizce dönüyor içimde.
Adımlarımı duymazsın, ama izleri kalıyor.
Bazen kayboluyorum,
bazen kendimi buluyorum bir gölgeyle konuşurken.
Kimse görmüyor, kimse bilmiyor;
ama bir ışık var, hep orada,
sadece bana göz kırpıyor.
Sözcükler yetmiyor,
sırları taşımak için sessizlik yeterli.
Ve ben hâlâ buradayım,
belki başkaları fark etmeden,
belki kendi çözüm bekleyen labirentimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!