Sene bin sekiz yüz seksen bir,
Selanik’te küçük bir bebek dünyaya gelir.
Kulağına ismini çağırırlar; Mustafa,
Onunla bitecektir kaygı ve tasa.
Okul çağı gelir artık
Kucağını açar Mahalle Mektebi.
Baba kızar hanımına, oğluna,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta