Selami Utkan Şiirleri - Şair Selami Utkan

Gün gelir, bütün tekneler gider teker teker,
Dalgalar içinde yapayalnız kalır taş liman.
Kış geldiğinde uçar gider beyaz leylekler,
Kış ortasında tek başına kalır koca orman.

Kar yığınları sarar kuru ağaçların gövdesini,

Yüreğin yandığında, gözlerin dolduğunda,
İnsanlardan, binalardan kaçmak istediğinde,
Ulu dağlara, yeşil ovalara doğru yol almalısın,
Doğanın sımsıcak kucağına sığınmalısın,
Ağaçları, çiçekleri mesken seçmelisin,
Ceylanları, kuşları, böcekleri, dinlemelisin.

Hasretin gözlerimden damla damla akıyor bu gece,
Ah, bir gelsen de; bitse zihnimi kemiren bilmece!
Bu gece ipeksi saçlarını yıkasam göz yaşımda,
Hangi yana baksam hayalin duruyor karşımda.

Rüzgar bazen kokunu yayar evimin her yerine,

Hayalin her gün duruyor karşımda, perde perde.
Ceylan gözlerin yıldızlar gibi ışıldıyor zihnimde,
Bahar kelebekleri gibi uçuyorsun yanı başımda, Özlemin ve sevdan pare pare akıyor gözyaşımda.

Her sabah siyah saçların dalgalanır seher yeliyle,
Gül yüzün mehtap gibi parlar sabah güneşiyle,

Kuşlar ağaçlara yuva kuruyorsa,
Martılar gemilere eşlik ediyorsa,
Bahçelerde kırmızı güller açıyorsa,
Koyunlar, kuzular kırlara yayılıyorsa,
İşte o zaman hayat yaşamaya değer.

Unutmalısın önceki insanları, yolları, yılları,
Geride bırakmalısın eski mekanları, acı anıları,
Yeni bir dünyada kendini bulmalısın ilk önce,
Doğayla baş başa olmalısın her gün, her gece...

Kuş sesi ve çiçek kokusuyla uyanırsın sabahları,

İçin yandığında fırtınalar kopar zihninde,
Öfkeni dalga dalga uçur gitsin gökyüzünde
Güneş utancından saklansın karlı tepelerde,
O an çöksün yer yüzüne, sis kümeleri
Gel gitler yayık gibi çalkalasın denizleri,
Mavi sular yükselip boğsun teneke gemileri.

Gecenin karanlığında indim sahile,
Bir ben vardım bir de ahşap bir iskele.
Benim gibi yapayalnızdı mavi derya,
Kumlara oturup yaslandım bir kayaya.

Kulak verdim dalgalara gece boyunca,

Yıl iki bin yirmi üç, mevsim kış, aylardan şubat.
Günlerden pazartesi, hava buz gibi berbat.
Zaman dört on yedi, sabaha kaldı iki saat.
Birden hidrojen bombası gibi patladı tabiat.

Adeta yarıldı yerküre Maraş Pazarcık’ta,

KARDELEN

Bir yaz günü sıcak bakışlarınla tanıdım seni,
Yeşil gözlerinde gördüm kır çiçeklerini.
Beyaz yüzün karşımda güneş gibi parladıkça,
Tatlı dilinle tane tane bir şeyler anlatıkça,