Selami Utkan Şiirleri - Şair Selami Utkan

Gönül yarası derinden kanatır insan ruhunu,
Ateşler içinde bırakır insan vücudunu.
Yüreğinin derinliklerine saplanır bir sancı,
Başından ayaklarına kadar sarar bir acı.

Gönül sahibine öfke kusmak istersin o an,

Balkondan Marmara’nın maviliğine bakıyorum,
Ama kirden başka hiçbir şey göremiyorum,
Kafamı iyice uzatıyorum, gözlerimi dört açıyorum.
Yine de mavi suları göremiyorum, neden mi?
Çünkü hava kirliliği kaplamış semayı,
Dört taraftan kuşatmış öksüz Marmara’yı.

MAZİ


Zemheri karanlıkta yolunu arayan bir divaneyim,
Kanun tanımaz, gözü dönmüş bir serseriyim,
Bazen dağdayım, bazen dört duvar arasındayım,

Mehtap yüzlü, fetan gözlü narin kadın,
Dolunay gibi parlar her gece yüzün,
Yüreğinden gelir sevgi dolu her sözün.
Güzelliğinle aydınlanır gökyüzü her gece,
Ozanlar şarkılarda adını söyler hece hece.

MESAJLIK ŞİİRLER-F


21
Diyar diyar dağlarda aradım çiçeğimi,
Acımadan yutmuştu toprak sevdiğimi,

MESAJLIK ŞİİRLER-G


27
Göçmen kuşlarıyla uçup gittin başka dünyalara,
Ruhumu da kendinle götürdün uzak diyarlara,

İRŞAT

Oku evladım, oku! Kaldırma başını kitaptan,
Geleceğin için bir daha oku, sil baştan,
Öğren insanlık ilmini, anla dünya halini,
Yap hayat ödevini, güzelleştir duygu dilini.

Bu Pazar başımı alıp gitmek istedim uzaklara,
Kimsenin bulamayacağı bilinmez diyarlara,
Düşmek istedim kervan geçmez yollara,
Sadece sen ol istedim yanımda,
Sadece senin sesin olsun kulağımda,
Güneş bile uğramasın gittiğim yere,

Üreten emekçi kadınlar güneş gibidir.
Bütün yıldızlar sabaha doğru sönse bile,
Güneş daima karanlıkları aydınlatır göklerde,
Yıldızlar geceye tutsak, ay ise dünyaya;
Oysa hiçbir güç yetmez güneşi sarmaya.

Akşam

Ateş topuna benzeyen güneş, kızıl yüzüyle,
Yavaş yavaş dağların arkasına saklanırken,
Deniz durgunluğunu bitirip yavaş yavaş coşarken,
Karşı limandan uç gel bir martı gibi,