Selâmet Şiiri - Şerif Mengütemür

Baktığını gören göze,
Her bir şeyde alâmet var;
Günâhtan muzdarip öze,
İstiğfarlık nedâmet var.

Farkı bâriz heple hiçin,
Sünnet, icmâ, kıyâs niçin?
Ümmetin bekâsı için,
Muhammedî imâmet var.

Akil hayrı, şerri eler,
Vesîlelik neler neler...
Enbiyâda mûcizeler,
Evliyâda kerâmet var.

Nefs tadıp tanışır belle,
Vakti değişmez ecelle;
Gidilir, gidilmez gelle,
Vâdolunan kıyâmet var.

Yedilenin yedeninde,
Konan, hicret edeninde;
Âdemoğlu bedeninde,
Rûh ile cân emânet var.

Öksüze, yetime, dula,
Dünya zindan mü'mîn kula;
Tapınma paraya pula,
Âhirette sefâlet var.

Cimri zengin mânen açtır,
Cömert fakir başa taçtır;
Abdest zırh, namaz Miraç'tır,
Râvîsiyle rivâyet var.

Varyemezi yerene yok,
Sadakayı verene yok,
Gizli sevâb derene yok;
Âşikâra esaret var.

Âlim ki insân-ı kâmil,
Ameli âleme şâmil;
Korkarken ilmiyle âmil,
Câhillerde cesaret var.

Şükürsüzlük küfre rızâ,
Yaşlı, genç, erkeğe, kıza;
İtikâdsız, inançsıza,
Mahşer günü felâket var.

Pîr-i fânî, yeni yetme,
Nâfile nefes tüketme;
Mazlûmları taltîf etme,
Zalimlere melâmet var.

Hak kitâbı Kur'ân diye,
Tahrifâtsız duran diye,
Kalbi yüze vuran diye,
Ehl-i hâlde metânet var.

Solgunluğu nûrsuz tenin,
Bozukluğundandır genin;
Kâbe'den yüz çevirenin,
Fıtratında ihânet var.

Semeresi bal arının,
Çiçekle dostluk kârının;
Oturup kalktıklarının,
Sıfatından sirâyet var.

Adım atmayarak geri,
Tâ Kalûbelâ'dan beri;
Rabbenâ'yı, Peygamber'i
Tasdîkçiye kefâret var.

Kusurlusu ins-ü cini,
Kusursuzdur İslâm dini;
Münkire nefreti, kini,
Müslümana saâdet var.

Şerif der: Ey açan solan,
Doğan ve vâdesi dolan!
Sırf Allah'a mahsûs olan,
Yalnızlıkta selâmet var.

21 Ocak 2026
İzmir