Yeni yılın ilk günlerindendi ve içine bir ışık doğdu
Uzayın kara sıvısı içinde akıntılar olduğunu
Işık hızının bu sıvının yoğunluğundan hızlanamadığı
Suda yaşadıktan sonra karaya çıkıp nefes alan canlıların
Zamanı gelince uzayda nefes alacağı ona müjledendi
Ardından ışık hidrojen ve oksijen olarak devam etti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta