Ne dokunabildim ne uzaklaşabildim.
Tek bir andı oysa.
Tek bir fırsat.
Ya gece dansedecekti zirvenin puslu soğuğunda
Ya da pamuk helva tadında kokunda.
Zamansız bir sürü cümle ve hünersiz eller kalmıştı kimsesiz.
Ya evren kavrulacaktı ateşinden
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta