Henüz büyümedi.büyüyemedi.
Görev bildi vatan toprağını.
Şeref dedi,namus dedi.
Daha doğmadan öğretildiği gibi.
Asker oldu,postallarını giydi.
Elindeki silah,şimdi en değerlisiydi.
Yaşatmak için,yaşamak çaresiydi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta