Tut bırakma düşmekten yoruldu ışık
Bir yanı buz dağı ülkenin
Kuğular çığlık çığlığa
Şarkılarını söylemekte
Bedelleri öderken
Bildirilmemiş karşılıksızlıkları
Elimizde yitirilenlerin adressiz defterinden başka ne var
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Güzel bir şiir okumak insanı ne kadar da memnun ediyor.Bu memnuniyet insan içine huzur olarak geri dönüyor.O yüzden şiire emek vermek aslındaanında karşılığını almaktır.kutluyorum emeğiniz için.selam ve muhabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta