Bir hoş olmuş bu şehir.
Işıkları sönümlü, üzgülü.
Sanırsın öylesine santimleşmişler.
Pek onat, düzgülü.
Şehir duvarları donuk.
Pencereler kopkoyu.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




gene çok güzel bir şiir tebrikler üstadım saygılarımla mehmet yücedağ
Şehir duvarları donuk.
Pencereler kopkoyu.
Görmez dışarısını,
Çatının içi karışık. ,,
derin düşünceler dolu değerli şiirinizi yürekten kutlarım hemşehrim.Yüreğinize Sağlık
Sancak Sönmez
'Var ya öfkenin gururuna,
Giderim bu şehirden,
Giderim ya...
Ne deyim sevdiğim buralı. '
Güzel anlatım çok güzel bir finalle bitirilmiş.
kutlarım.
cok hoşir final var şiirde bayram abi, bence de kal o şehirde,,her sey gönlünüzce olsun
saygılarımı iletir hayırlı ramazanlar dilerim..
selam ve dua ile..
tebrik ve sevgilerimle bayram bey..
Ayaklar gider geri. Tebrikler. Sevgiler
Gidersen beynini de götürebileceksen git üstad...Güzeldi.Tebrikler...
final çok güzel olmuş...saygılar
Var ya öfkenin gururuna,
Giderim bu şehirden,
Giderim ya...
Ne deyim sevdiğim buralı...
DAHA NE SÖYLENEBİLİR Kİ? SÖYLENECEK NE VARSA SÖYLEMİŞSİNİZ HOCAM. BİZE DE ALKIŞLAMAK DÜŞÜYOR. SAYGILARIMLA...
Şehirle olan bütünleşme...Çok güzel orijinal imgeler...Farklı,içten yansıyan...Yer yer kişileştirmeler var...Ama asıl bağlantı sonda çok güzel vurgulanmış:
'Var ya öfkenin gururuna,
Giderim bu şehirden,
Giderim ya...
Ne deyim sevdiğim buralı.'
Ben ne diyeyim çok vurucu bir şiir...Tam puan tebriklerimle birlikte...Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta