"Şühedâ fışkıracak, toprağı sıksan, şühedâ!"
Ve yine yıldızlar kaybolup gidecek, küsüp bu haysiyetsiz dünyanın o kalleş simasına.
Ve yine şimşekler çakacak karanlık dağların cenabet ardında.
Ve yine sıralanacak ardı ardına bayrağa sarılı koca yiğitler.
Ve biz yine damla damla kanayacağız, yer altı zenginliği şehit olan memleketime.
Toprağının altında, üstünden daha çok yiğit yatıran dünya,
sana GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta