Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgi gölüne koşan sevgili kardeşim, bu ne sadelik, bu ne hoşluk böyle.!...
Tarzınıza iyice alıştım, sizi okumadan duramıyorum...
Selamlar, sevgiler...
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta