Var edenin adıyla karanlıklar ardından
Tüm gücüyle yırtınan bir aydınlık süzmesi
Sonsuza uzanan yol, faniliğin yurdundan
Başından aşağı bir iman ve aşk cezbesi
Bir Şubat gecesinde ölümü duyduğum an
Anlamıştım; nasıl da aciz tüm kelimeler..
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta