yalnızlığın en zengini1957
bir düşün
neleri paylaştığını
biç çay bardağının buğusunda
bir fincan kahvenin gizemli telvesinde
iki dost sohbetinde bir masada
güldüğün eğlendiğin anların
mutlu kalıntılarını hatıra diye
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta