Durmadan denizi taşlıyordu
Arada kendine zaman bulduğunda sahil rıhtım iskelecisi şefgarson
Su üstünde en uzak noktaya
Bulanmış boğulmuş aklını kızak edip kaydırıncaya dek tüm çakıl taşlarını temize çekip
Akıl vaar,
Mantık vardan yalnız başını almış gitmişliğe kör topal rampada
Değeriyle örtüşmeyen gerçek dışılık kötülüğe meyleder, ne fena..
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta