Sen elveda demeye bile layık değilsin
Yakan yıkan hep keder sunan hazan mevsimisin
Bu ruh halinde sen nasıl mutluluk verirsin
Hadi git şimdi mutluluğun bensizlikse eğer
Gönlün sefanı sürsün
Ne sandın sen duygularımı sevgimi aşkımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta