Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bırakıp da gittin beni,
Ayrılığın bir adı yok.
Dertten derde ittin beni,
Sensizliğin hiç tadı yok.

Gözlerime yaşlar doldu,

Sen en umutsuz anımda çıktın karşıma,en umutsuz anımda çekip aldın
düştüğün kör kuyunun karanlığından.Ne tutacak dalım vardı nede
gönlümde esen ve dinmek bilmeyen fırtınadan kurtulup sığınacak,
bir liman.
Önce küçük bir kibrit ateşi oldun uzaklardan,sonra koskoca bir
ışık çemberi dünyamı ve gönlümü aydınlatan; yanına vardıkça

Sonbahar ve kış da, ilkbahar yazla,
Koşturur insanı yazı tepenin,
Âşıklar sözüyle çaldığı sazla,
Coşturur insanı yazıtepenin.

Dağın yamacına evler kurulmuş

Bir gün olur, bir gün gelirde,
Sana seni sevmiyorum dersem,
Sakın ha inanma gülüm.

Seni unutmak;
Nefessiz kalmak demek.

Ne olursun uzak durma,
Sensizlikten sıkılırım,
Şaka yapma tuzak kurma,
Yokluğunda yıkılırım.

Gözlerinde gözlerim var,

Hey İstanbul sana sesleniyorum;
Bütün öfkemi,nefretimi ve her şeye rağmen sende yaşarken sana olan
hasretimi duyurmak için avazım çıktığı ve nefesimin son damlasına kadar haykırmama gerek olmadığını biliyorum.
Çünkü;
Sen yanımdasın ve buradasın ve çünkü sen İstanbulsun
Kaç kişiyi yetim kaç kişiyi öksüz bıraktın bu keşmekeşliğin içinde.

Heyİstanbul!
Sana sesleniyorum sana;
Bütün öfkemi,nefretimi ve her şeye rağmen sende yaşarken,
sana olan hasretimi duyurmak için avazım çıktığı,nefesimin son damlasına kadar haykırmama gerek olmadığını biliyorum.
Çünkü sen yanımdasın,buradasın.Çünkü sen İstanbulsun.
Kaç kişiyi yetim. kaç kişiyi öksüz bıraktın bu keşmekeşliğin içinde.

Yalnız gecelerin zor sabahları,
Kim demiş gözyaşı çağlamaz diye.
Sensiz uyanmak mı kor sabahları,
Kim demiş erkekler ağlamaz diye.

Ne zaman resmine bakacak olsam,

Kendi elimizle ettik,
Kimlere ne diyelim ki!
Mum gibi eridik bittik,
Ne var da ne yiyelim ki?

Derdiniz ne soran mı var,

Yeni umutlarla,yeni düşlerle,
Nice senelere gönül dostlarım,
İçten bakışlarla ve gülüşlerle,
Nice senelere gönül dostlarım.

Dargınlar barışsın ara bulalım,