“Vatan için can verdi! ”
Tarih on dokuz Ekim, iki bin on bir yılı
Türkiye’nin kalbine, ateş düştüğü andır!
Yirmi dört şehidimin, vatan için kanını
Toprağına bırakıp, döküp göçtüğü andır!
'Öylesine kimsesizim ki! '
Ne dertlere düştüm ben, o sevdanın yüzünden
Bin çileler çeksem de, aldıranım yok benim!
Kurtulmadı şu gönlüm, içindeki hüzünden
“Son gülen iyi gülermiş! ”
Beni dertle bıraktın ya
Ateş dolsun gönül evin
Bu canımı çıkarttın ya
Sevin yavrum sende sevin
'Haksızda değiller yani! '
Arama aşkını, eski yerlerde
O artık ellerin, oldu dediler
Yaşarken aşkınız, hala dillerde
“Gönlüm, sen var ya sen! Adam olmazsın! ”
Ne hoş görür ne sabreder
Görünce o, kaçar zoru
Bilsen sana neler eder
Sevme artık, gönlüm onu
“Bunun farkında mısın? ”
Sen olunca yar yanımda
Gülmek canım senle güzel
Ömür boyu kal yanımda
Sevmek canım senle güzel
“Sende var mı? Bilmiyorum”
Olmam aşk’a, eli kanlı
Bunu senin bilmen gerek
Beni böyle delikanlı
Sevmeye yar yürek gerek
“Onu dinlemedim, şükret dua et.
Çünkü senin canın, bende emanet! ”
Sevmedi sevdiğim, taş attı bana,
Sende onu ağlat, şeytan diyor ki!
“Aman benden uzak dur emi! ”
Dönmeyi hiç deneme, kaçırdın sen treni
Yıllar yılı kalbimde, yaşattın ya hüzün’ü
Hiç arama boşuna, sana kıymet vereni
Çıkarttın ya bu aşkın, en sonunda gözünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!