“Sen bana, ben hayata veda ederim! ”
Bir gün benden bıkıp, veda edersen
Beni yüreğimden, candan vurursun
O gün pişman olur, geri dönersen
“Bir ömür boyunca! ”
Maziye dalıp da, anmamak için
Yarabbi kalbimden, soğuttur onu
Bir ömür aşkınla, yanmamak için
Aklımdan çıkartıp, unuttur onu
“Yokluğun beter! ”
Bıraktın ardından, işte eserin
Hasretle özlemle, yandığım yeter
Uzakta olsan da, kalbimde yerin
Mutluluk güneşim, varlığın yeter
“Senin o yokluğun! ”
Yalan diyordum yalan, inanmıyordum aşk’a
Demek hayat sevince, sevilince güzelmiş!
Şimdi hasretin ile, yanıyorum bambaşka!
Sensiz bomboş odam da, hayalinse gezermiş!
'Nede güzel bakıyor! '
Seninle başlamıştı, bu sevda masalı
Ve ilk sana tutulmuştu, biçare yüreğim
Sevda ülkesinin, o gönül bağında
“Tabi o yüzün kaldıysa! '
Bir gün umut dalın, kırıldığında
Bilmem ki sen kime, tutunacaksın
Acılar içinde, bağırdığında
“Bir kayıp eşya gibi! ”
Dönerim demişti, bak yıllar oldu
Verdiği o sözle, avuttu beni
Gitti ya yüreğim, yasıyla doldu
“Aklımdasın lades gibi! ”
Aşkın bir çiçektir, benim gönlümde
Söyle ben onu hiç, kurutur muyum?
Seni hayatımda, seni ömrüm de
“Uslanacağı da yok! ”
Çok çektim o elinden, uslanmadı bu gönül
Gittiğin o yerlerden, bağırıyor gel diye
Yanında ızdırabla, geçse de koca ömür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!