Bu gün darmadağınık bir hâldeyim
Gönlüm bir yerde,aklım bir yerde,
Ayaklarım ise mecburi istikâmet
Bütün çabalarıma rağmen hükmedemiyorum ayaklarıma
Her yer bana zindan...
Huzurlu bir yer arıyorum;
Ne tarafa dönsem yok,yok,yok...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta