bir ev resmi çizerken herkes masumdur
bunu yaşamak öğretir
kalemin kurşunu, silginin silmeyeni
bir imlâ hatası gibi durur kâğıtta kuşlar
niçin bütün iyi ressamlar biraz kör
niçin çağıldayan bir kalpte iner bütün duraklar?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta