Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

Tanrı
bir milyar ışık yılı öte den
baktı Dünyaya
unutulmuş köşelerde
açları gördü
öyle derinden ah çekti ki

vay
alçaklar
alçala alçala
yüceldiniz
nasılda! ...

şu
başıma yağan yağmur damlası
ıslatır başımda saçları
tel tel

soyutlanmadan acılardan,
konuştur yüreğini.
işte şair,
bu coşku
savaşının kurşunu.
unutmak ve bağışlamak

Bir teneke parçasına mı, konacaktı adım,
Ve bir tabela mı olacaktım?
Ve bir yol gösterici…
Bilmiyor um,
Bu da belki mutlu bir son…
Umutlarım böyle mi tükenecekti?

Ne,
Zenginlik,
Ne yoksulluk,
Yoktur inan hiç birinde,
Gerçek mutluluk.

adım
adım
koşarcasına
tırmandık zamanın üstüne
ne kara bulutlar kaldı geride
ne dönekler

Katlanmak
sadece senin yalnızlığın olsaydı
katlanırdı
gönülde
yürek de
katlanırdım ben de

emperyalizm
donuk bakışlarıyla baktı
dağa
dedi
"ne çok altın vardır senin altında"
dağ şaşkın

bir köpek havlıyor
mayasız diye
kendi mayası
ne
bilmiyorum
bilinmiyor