Sayın Hakim Şiiri - Ömür Can Sönmez

Kır kalemimi sayın hâkim,
Çekilsin artık ayağımın altındaki idam sehpası.
Ben bu suçu işlerken
Kimseye danışmadım,
Kalbimden başka tanığım yoktur.

Bir kelimeyi eksik söyledim diye
Bir ömür sustum belki,
Ama susmak da bir itiraftır,
Bunu en iyi geceler bilir.

Dosyam kabarık değil sayın hâkim,
Sadece çok yıpranmış.
Üzerinde parmak izi yok,
Çünkü herkes elini çekti vaktinde.

Ben kaçmadım adaletten,
Adalet benden erken vazgeçti.

Ben af dilemedim sayın hâkim,
Çünkü suçum pişmanlığa sığmaz.

Savunmam yok,
Zaten herkes ezberlemiş yalanını.
Ben gerçeği söylesem ne olur,
Sessizlik kadar inandırıcı mı.

Herkes sırasını bekliyor
Kendi masumiyetini kanıtlamak için.
Benim kanıtlayacak bir masumiyetim yok,
Bu sonu kendi elimle hazırladım.

Eğer düşeceksem,
Ayakta düşeyim sayın hâkim.
Adımı değil,
İçimde kalan son cümleyi kurtarın.

Selam okunmasın sayın hâkim,
Kimseden helallik istemiyorum.
Bu hayatı kimseye borçlanmadım,
Hesabını da kendimle kapatıyorum.

Bu dava burada biter.

Ömür Can SÖNMEZ