İnsan bir kere ölüyor...
Zamansız, en istemediğin anda...
Oysa günden gne içimdeki çocuk ölüyor..
Her an o simsiyah sokak karşımda
Türlü kederler, yalancı mutluluklar, gözyaşlarıyla
Bense elimde bir kitap, içimde bir parça umutla yollarda..
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta